DENİZ KIYISINDAKİ ESTORIL PİSTİ HEM ÇOK HIZLI, HEM DE ÇOK YAVAŞ BÖLÜMLERE SAHİP. MOTOGP TAKVİMİNDEKİ, TEKNİK AÇIDAN EN ZORLU PİSTLERDEN BİRİ.
Estoril ‘uç’ların pisti. 4182 km’lik tur, 153 km/s’lik ortalama hız rekoruyla, yılın en düşük ortalama hızına sahip. Ama maksimum hız açısından bakarsak, sadece Mugello, Max Biaggi’nin geçen sene Honda’sıyla elde ettiği 341,8 kım/s’lik hızın üstüne çıkabildi.
Bu bize pistin doğası hakkında birçok şey söylüyor. Hızlı kısımlar çok hızlı geçiliyor, yavaş kısımlar da çok yavaş. Hızlı geçilen bir virajın arkasından, sürücülerin bacaklarını açabilecekleri uzun bir düzlük var, ama bu düzlük çok sıkı bir fren gerektiren sağa doğru keskin bir virajla sona eriyor ve turun geri kalanı da oldukça yavaş ve teknik sürüş gerektiriyor.

Portekiz, Formula 1 Grand Prix’sinin eski ev sahibi, üç İspanyol pistine hoş bir ek olarak, 2000 yılında takvime dahil edildi. Başkent Lizbon’un hemen dışında olan pist, aynı zamanda test sürüşü takvimine de girdi. Yılın başında orada zorlu teşt sürüşleri yapan takımlar, pistin özel niteliklerini de hemen öğrendiler. Zor bir pisti daha da zorlaştıracak, Atlantik kıyısında esen güçlü sahil rüzgarları var.
Pist aynı zamanda tarihi şehir Sintra ve izleyicilere yarış dışı birçok aktivite sunan muhteşem manzaralı Carcais sahiline de yakın.

Pistin arkasında, Moto GP yarış sanatının izlenebileceği birkaç iyi yer de var. Müthiş keskin, dik şikan bölümünün turbişon şeklindeki virajları tamamen farklı bir sürüş yeteneği gerektirirken, vites kutusunun tam randımanla çalıştığı ve hızın 200km/s’in üstüne çıktıktan sonra gelen, son hızlı viraj (124m/s), başlı başına bir mücadele gerektiriyor.